Beautiful Freaks

alternative music pirate radio / reviews

indiepop

The Drums - The DrumsThe Drums zijn al eerder genoemd op Beautiful Freaks, met zomerhitje Let’s Go Surfing. Een van de mindere zomerhitjes, zo schreef ik, en ook het debuut-EP’tje van de band uit, jawel, Brooklyn, Summertime!, viel niet echt op. Bij nadere beluistering trek ik de conclusie dat de sound van The Drums, een combinatie tussen The Beach Boys en postpunkrevivalbandjes als Franz Ferdinand of Interpol, ook op die EP al aanwezig was, maar dat de liedjes nog een heel stuk minder dan op het echte en titelloze debuut waren. Dat bevat gelukkig wel een paar popsongs van goed niveau. Toch weet het geheel niet helemaal te overtuigen.

continue reading…

Dat het duo-concert in Paradiso met Isbells en Beach House interessant zou worden was te verwachten. Isbells is de Bon Iver van België en hadden zich eerder dit jaar in de kleine zaal ook al bewezen dat ze. Live zijn de liedjes nog mooier dan op CD. Maar de hoofdprijs van gisteravond was natuurlijk Beach House. De achtergrondzangeres/toetsenist van Isbells zei het al zo ontwapenend: ‘jullie wachten zeker allemaal tot die andere band komt.’ En hoe lullig het ook klinkt, het was wel waar. Het derde album Teen Dream heeft zich steeds meer ontpopt tot een poppareltje. Nog altijd zo ongrijpbaar en dromerig als toen ik de eerste keer luisterde, maar wel een stuk mooier.

continue reading…

Foals - Total Life ForeverIn 2008 bracht Foals hun debuutalbum Antidotes uit. In het kader van Melt! Festival 2009 beluisterde ik dat album (ik ben uiteindelijk niet gegaan). Dat was leuk voor een keer of twee maar mistte diepgang. De muziek was net iets te springerig en flauw en bovendien heeft Yannis Phillippakis een nogal onaangename stem, die mij in combinatie met de muziek niet zo goed wist te bekoren.
Doordat het debuut mij toch al niet wist te boeien heeft Foals geen last van het moeilijke-tweede-syndroom: het kon eigenlijk alleen maar meevallen, en dat deed het ook. Weliswaar is de muziek nog steeds springerig en de stem van Yannis Phillippakis (wat een naam trouwens) onaangedaan, andere invloeden zijn naar binnen geslopen en de band is ook wat meer gaan experimenteren.

continue reading…

Nada Surf - If I Had a Hi-FiNada Surf is zo’n band die al betrekkelijk lang – hun debuutalbum kwam in ’96 uit – bestaat, maar nog altijd niet de bekendheid heeft gekregen die ze verdienen. Daarmee bedoel ik geen mainstream-bekendheid of volle zalen zoals de wat populairdere indiegroepen, maar in alternatievere contreien een bekende naam. Terwijl Nada Surf wel ultieme indiepop maakt, geperfectioneerd op Let Go uit 2002, maar op het nieuw verschenen If I Had a Hi-Fi (de naam van het album is trouwens een palindroom) nog altijd even vluchtig, dromerig, opgewekt, rammelend en mooi als altijd.

continue reading…